Hoewel er methoden zijn om de CO2-uitstoot van op fossiele brandstoffen gebaseerde plastics te verminderen, zoals koolstofafvang en -opslag (CCS) en recyclage, blijft de industrie sterk afhankelijk van fossiele brandstoffen als grondstof. Wij zien deze maatregelen als een evolutie, geen revolutie.
Een meer radicale transformatie omvat het produceren van plastics zonder fossiele brandstoffen, met behulp van alternatieven zoals suikers. Ook methanol, een belangrijk onderdeel bij de productie van kunststoffen, synthetische vezels en lijmen, kan worden gemaakt van hernieuwbare biomassa en groene waterstof. Maar tegen welke kosten voor producenten?
In dit artikel richten we ons op de business case van methanolgebaseerde plastics en bieden we inzichten in hoe over te schakelen naar plastics die zowel groener (minder CO2) als fossielvrij zijn.
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"De economische realiteit: op olie en gas gebaseerde plastics zijn de goedkoopste opties"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Momenteel zijn plastics gemaakt van aardgas en olie de goedkoopste opties, met respectievelijke kosten van ongeveer €800 en €1400 per ton High Value Chemicals (HVC). Daarentegen zijn methanolgebaseerde plastics uit biomassa en groene waterstof aanzienlijk duurder, respectievelijk tot 1,5 keer en tot 4 keer duurder.
Dus, hoewel er manieren zijn om kunststoffen te produceren zonder het gebruik van fossiele brandstoffen, moet er een aanzienlijke prijsverschil worden overbrugd om fossielvrije plastics kosteneffectief te maken – wat een voorwaarde is voor opschaling en mainstreaming. Dit vereist bijvoorbeeld subsidies, klanten die bereid zijn een groene premie te betalen, verplichte productiedoelstellingen voor fossielvrije plastics of het belasten van de huidige productie uit olie of gas.
"}},{"componentType":"paragraph","title":"Kunststoffen uit olie en gas zijn de goedkoopste, fossielvrije biogebaseerde en groene waterstofgebaseerde kunststoffen zijn het duurst","richBody":{"value":"Indicatieve ongesubsidieerde kosten voor verschillende methanolgebaseerde kunststoffen vergeleken met gas- en oliegebaseerde kunststoffen (in € per ton High Value Chemicals). Bron: ING Research, gebaseerd op IEA, BNEF, Dechema, TNO, PBL, CE Delft en McKinsey
"},"alignedImage":{"position":"bottom","transformBaseUrl":"https://assets.ing.com/transform/b67f8b11-b94d-4bfa-bb90-0db7eb7955dc/Plastics_from_oil_and_gas_are_the_cheapest","original":"https://assets.ing.com/m/4d236e37ffaa5305/original/Plastics_from_oil_and_gas_are_the_cheapest.png","extension":"png"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"De uitdaging om fossielvrije kunststoffen kosteneffectief te maken"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Het bereiken van kosteneffectiviteit voor fossielvrije, methanolgebaseerde kunststoffen is een uitdagende taak. Biogebaseerde kunststoffen zouden een kostenreductie van 70% nodig hebben, terwijl waterstofgebaseerde kunststoffen nog drastischere maatregelen zouden vereisen. Zelfs als de stroomprijzen rond de €40/MWh zouden blijven (het langetermijngemiddelde vóór de energiecrisis) en er een kostenreductie van 90% zou zijn in de technologie om e-methanol te produceren, zouden deze kunststoffen nog steeds ongeveer €2.000 tot €3.000 per ton HVC kosten.
Om de productie van fossielgebaseerde kunststoffen in dat prijsbereik te krijgen, zouden CO2-prijzen tussen de €1.000 en €1.600 per ton moeten liggen. Dit overschrijdt aanzienlijk de meeste schattingen voor de Europese koolstofprijs tegen 2030, die over het algemeen niet hoger zijn dan €250 per ton. Bovendien is het gebruik van olie en gas als grondstof voor kunststofproductie grotendeels vrijgesteld van carbon pricing, en ontvangt gas dat wordt gebruikt voor hogetemperatuurprocessen deels kosteloze emissierechten (gratis toewijzingen).
"}},{"componentType":"paragraph","title":"Biogebaseerde kunststoffen en kunststoffen uit groene waterstof kunnen de uitstoot verminderen","richBody":{"value":"Indicatieve emissies voor verschillende methanolgebaseerde kunststoffen (in ton CO2 per ton HVC). Bron: ING Research, gebaseerd op IEA, BNEF, Dechema, TNO, PBL, CE Delft en McKinsey
"},"alignedImage":{"position":"bottom","transformBaseUrl":"https://assets.ing.com/transform/9e802d62-c11a-4407-a663-e2910c7064b1/Bio-based_plastics_and_plastics_from_green_hydrogen","original":"https://assets.ing.com/m/f26d5d15e28e084/original/Bio-based_plastics_and_plastics_from_green_hydrogen.png","extension":"png"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"De paradox van fossielvrije plastics"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Plastic is een ongelooflijk betaalbaar materiaal: dankzij op fossiele brandstoffen gebaseerde technologie zijn de kosten per kilogram ongeveer gelijk aan een liter melk. Overschakelen naar fossielvrije kunststoffen zou de productiekosten verhogen, maar een minimale impact hebben op de consumentenprijzen. Bijvoorbeeld, het gebruik van bio- of waterstofgebaseerde kunststoffen zou de prijs van een frisdrank slechts met 2-3% verhogen.
"}},{"componentType":"paragraph","title":"Impact van een overstap van huidige kunststoffen naar fossielvrije kunststoffen op consumentenprijzen","richBody":{"value":"Bron: ING Research
"},"alignedImage":{"position":"bottom","transformBaseUrl":"https://assets.ing.com/transform/a3e97285-dee2-4249-ac0a-8d917ecea5ec/VISUAL_4_-_consumer_prices","original":"https://assets.ing.com/m/523de6066f4603e6/original/VISUAL_4_-_consumer_prices.jpg","extension":"jpg"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"De huidige staat van methanolproductie"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Methanol wordt tegenwoordig zelden gebruikt voor kunststofproductie, maar er zijn wereldwijde initiatieven om groene methanol te produceren. Vanaf augustus 2024 volgt het Methanol Institute 174 hernieuwbare methanolprojecten wereldwijd. In veel gevallen wordt hernieuwbare methanol gebruikt om duurzamere brandstoffen voor vliegtuigen en schepen te produceren, aangezien bedrijven in deze sectoren moeten voldoen aan verplichte doelstellingen voor deze brandstoffen.
Voorbeelden van het gebruik van groene methanol in kunststofproductie zijn schaarser. In Noorwegen ontwikkelt Carbon Recycling International een e-methanolfabriek die CO2 van een staalfabriek en hernieuwbare waterstof gebruikt, en in Denemarken investeren LEGO en Novo Nordisk in e-methanol voor de productie van speelgoed en medische apparaten, met gebruik van groene waterstof uit wind- en zonne-energie.
Helaas is de weg naar een verhoogd methanolgebruik als grondstof voor kunststofproductie vol uitdagingen. Plannen om een e-methanolfabriek in de haven van Antwerpen te bouwen werden onlangs geschrapt vanwege economische moeilijkheden en hoge energiekosten.
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"De weg naar fossielvrije kunststoffen is nog maar net begonnen"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Nieuwe technologieën en methodologieën worden getest, maar deze gaan gepaard met aanzienlijke kosten. Dat is een groot nadeel in een industrie die sterk kostenconcurrerend is.
Daarom is een verschuiving in het productieparadigma van kunststoffen nodig. Maar er is beperkte vooruitgang in het fundamenteel transformeren van de industrie, zoals het aanzienlijk verhogen van de productiekosten van nieuw plastic uit olie en gas, of het gebruik van groene kunststoffen verplichten.
Overheden kunnen deze verandering leiden – vergelijkbaar met hoe de Europese Commissie plastic rietjes verbood en een statiegeldsysteem voor plastic flessen implementeerde om recycling te bevorderen. Dergelijke regelgeving zou early adopters een concurrentievoordeel kunnen geven, dat anderen graag zouden willen repliceren.
Op de middellange termijn zouden klimaat en milieu waarschijnlijk meer baat hebben bij een duurzamer productieproces van fossielgebaseerde kunststoffen. In het bijzonder door verhoogde recyclage, aangezien dit zowel de CO2-uitstoot als het afvalprobleem aanpakt, zelfs als de meerderheid van deze kunststoffen fossielgebaseerd blijft.
"}}]}}}