Fiscale regularisatie
In 2004 werd voor de eerste keer de (op dat moment eenmalige) mogelijkheid geboden om ‘fiscale zonden’ op te biechten en verdere fiscale en strafrechtelijke vervolging te ontlopen door een eenmalige bijdrage van 6% of 9% (in de plaats van de ontdoken belasting) en een boete te betalen. Wegens het grote succes (voor de staatskas), werden in de jaren daarna nog twee ‘eenmalige’ regularisatierondes georganiseerd, en in 2016 werd uiteindelijk een ‘permanent’ systeem van fiscale en sociale regularisatie ingevoerd.
Er zijn meerdere redenen waarom er na al die jaren nog altijd mensen zijn die nu pas beslissen hun niet-aangegeven inkomsten en kapitalen te regulariseren:
Regularisatie gebeurt door de indiening van een regularisatieaangifte bij het Contactpunt Regularisaties. Het Contactpunt onderzoekt de aangifte en verzoekt om de betaling van de ontdoken belasting, plus een boete. In ruil daarvoor ontvangt degene die de regularisatieaangifte ingediend heeft, een ‘regularisatieattest’ dat bewijst dat de aangegeven sommen geregulariseerd werden en dus ‘clean’ zijn en in de reguliere economie gebracht kunnen worden.
Wie kan regulariseren?
Voor welke belastingen?
Deze vorm van fiscale regularisatie staat alleen open voor federale belastingen en sociale zekerheidsbijdragen, niet voor regionale belastingen (onder andere registratie- en successierechten). Concreet gaat het voornamelijk om:
In een aantal gevallen is regularisatie evenwel niet mogelijk:
De regularisatieprocedure staat open voor:
Hoeveel kost regulariseren?
Fiscaal niet-verjaarde inkomsten worden in principe belast tegen hun normale belastingtarief, verhoogd met 25%.
Concreet:
| Niet-verjaarde inkomsten | Normaal tarief | Verhoging | Regulariseringstarief |
|---|---|---|---|
| Interesten | 30% | 25% | 55% |
| Beroepsinkomen | 50% | 25% | 75% |
| BTW | 21% | 25% | 46% |
Voor de fiscaal verjaarde inkomsten bedraagt de regularisatieheffing 40% op het kapitaal.
Fiscale en strafrechtelijke gevolgen
Voor een som die geregulariseerd wordt, verkrijgt men fiscale immuniteit. Dat betekent dat de federale fiscus de aangegeven inkomsten niet langer kan belasten, en dus ook geen belastingverhogingen, fiscale boetes of nalatigheidsinteresten meer kan opleggen. Met betrekking tot de geregulariseerde inkomsten is ook geen fiscale controle meer mogelijk.
Daarnaast verkrijgt de aangever door de regularisatie ook strafrechtelijke immuniteit met betrekking tot de geregulariseerde sommen. Hij kan met andere woorden niet meer strafrechtelijk vervolgd worden voor fiscale misdrijven of witwassen.
Het einde is in zicht!
Hoewel de regularisatieregeling in 2016 ‘permanent’ geworden is, heeft de regering nu toch besloten om er vanaf 1 januari 2024 een einde aan te maken. Regularisatieaangiftes die tot en met 31 december 2023 ingediend worden, zullen nog door het Contactpunt Regularisaties behandeld worden, ook al zal de effectieve regularisatie (de betaling) pas later gebeuren en wordt het regularisatieattest pas na 31 december 2023 uitgereikt (de datum van de indiening van het dossier telt!). Het zou naar verluidt niet de bedoeling zijn om nadien toch nog een nieuwe regularisatieronde te organiseren (zoals in het verleden wel vaker gebeurd is). Nu zou het met andere woorden écht gedaan zijn…
Volgens de minister van financiën zal na 31 december 2023 ook geen ‘administratieve’ regularisatie (via het lokale belastingkantoor) meer mogelijk zijn (zie ook hieronder voor de regionale belastingen).
Registratie- en successierechten?
De hierboven besproken regeling geldt zoals gezegd enkel voor federale belastingen, maar niet voor onder andere registratie- en successierechten. Sinds begin 2021 komen ontdoken regionale belastingen immers niet meer in aanmerking voor deze wettelijke regularisatie.
Naar verluidt zou het met betrekking tot de registratie- en successierechten echter wél mogelijk zijn om via een administratieve weg alsnog te regulariseren, ook al bestaat de wettelijke mogelijkheid daartoe niet meer. Deze administratieve regularisatie zou ook voor fiscaal verjaarde kapitalen mogelijk zijn. Officiële schriftelijke instructies daaromtrent bestaan er niet en de fiscus geeft daar zelf ook niet teveel ruchtbaarheid aan, maar de regeling zou erop neerkomen dat op de geregulariseerde sommen de normale belasting betaald moet worden, verhoogd met 20%. Na de betaling zou de fiscus een soort van ‘kwijtschrift’ uitreiken dat bewijst dat de aangegeven sommen geregulariseerd zijn.
Tussenkomst van een advocaat
Wie in 2023 nog wil regulariseren, laat zich daarvoor het best begeleiden door een fiscale advocaat. Hij kent de toepasselijke procedure ten gronde en kan vaak op voorhand al een en ander aftoetsen bij het Contactpunt, teneinde de regularisatieaanvraag zonder problemen of ‘verrassingen’ in te dienen.
Conclusie: