Aan het begin van het jaar zorgde de hernieuwde belangstelling van beleggers voor Europese aandelen, en met name Franse aandelen, ervoor dat de beurs van Parijs haar glans terugkreeg en haar achterstand ten opzichte van de rest van Europa wegwerkte. Daarbij werd echter voorbijgegaan aan het heropflakkerende politieke risico.
De risicopremie op Franse aandelen is teruggekeerd naar het niveau dat werd waargenomen na de aankondiging van de ontbinding van de Nationale Assemblee in juni 2024.. Dit gebeurde in twee fasen, eerst onder invloed van de door Donald Trump ontketende handelsoorlog en vervolgens nadat premier François Bayrou had aangekondigd dat hij op 8 september de Nationale Assemblee om een vertrouwensstemming zou vragen over zijn programma om het begrotingstekort terug te dringen (van 5,4% in 2025 naar 4,6% in 2026).
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"Franse activa onder druk"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Omdat zijn gok is mislukt, zagen François Bayrou en zijn regering zich genoodzaakt om af te treden. Daardoor kwamen de zorgen over de Franse staatsschuld opnieuw op de voorgrond. Die bedraagt momenteel bijna 114% van het bbp en zou volgend jaar kunnen oplopen tot 118%, tenzij er ingegrepen wordt op de overheidsuitgaven. Ter herinnering: in 2011-2012 leidde een vergelijkbare schuldenlast ertoe dat ratingbureaus de Italiaanse kredietwaardigheid verlaagden van “AA” naar “A”.
Gezien het feit dat de Franse economie momenteel weinig dynamiek vertoont – onze economen verwachten voor 2025 een groei van het Franse bbp van slechts 0,4% – is het begrijpelijk dat de index van de beurs van Parijs onderaan de lijst staat. Met een winst van 4% sinds het begin van het jaar presteert de CAC 40 niet alleen slechter dan de index van de 600 belangrijkste Europese aandelen (+8%), laat staan de Duitse (+20%), Italiaanse (+23%) en Spaanse (+28%) indices.
De belangstelling van beleggers voor Franse aandelen hangt namelijk samen met de ontwikkeling van de ‘spread’ (renteverschil) tussen Frankrijk en zijn buurlanden. Deze risicopremie is de afgelopen dagen gestegen tot 0,8% ten opzichte van Duitse 10-jaarsleningen. Een niveau dat al werd waargenomen toen de regering van Michel Barnier ten val kwam na een motie van wantrouwen in het parlement. Frankrijk leent nu tegen een rentevoet (3,4%) die hoger is dan die van Spanje (3,2%) en Griekenland (3,3%).
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"De AA-rating van de Franse staatsschuld staat op het spel"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"De vraag is dan ook of beleggers, en dan met name buitenlandse beleggers die bijna 59% van de Franse schuld in handen hebben, zich nog verder zullen terugtrekken uit Franse activa. Het valt niet uit te sluiten dat het rendementsverschil tussen Franse en Duitse 10-jarige staatsobligaties oploopt tot 1%. Toch lijkt de politieke instabiliteit, die Frankrijk al maanden verlamt en noodzakelijke hervormingen vertraagt, grotendeels verrekend in de huidige aandelen- en obligatiekoersen.
Het meest gevreesde scenario onder beleggers is een ontbinding van de Nationale Assemblee, gevolgd door vervroegde verkiezingen die zouden uitmonden in een parlementaire meerderheid voor het Rassemblement National of extreemlinks. Die uitkomst lijkt echter weinig waarschijnlijk. President Emanuel Macron, die van plan is zijn mandaat tot 2027 uit te dienen, zal waarschijnlijk een nieuwe premier benoemen die moeite zal hebben om een uitzichtloze situatie te doorbreken. De meeste analisten zijn het erover eens dat de Fransen zich zullen blijven verzetten tegen de uitvoering van een serieuze begrotingssanering, een gefragmenteerd en besluiteloos parlement zullen behouden en massaal zullen blijven lenen op de obligatiemarkt. Uiteindelijk zou dit kunnen leiden tot een verlaging van de rating van de Franse schuld naar “A”, die al onder negatieve observatie staat bij de ratingbureaus. Fitch zal op 12 september zijn oordeel vellen, Moody's op 24 oktober en S&P op 28 november
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"Politiek risico geïntegreerd in de beurskoersen..."},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Aangezien dit vooruitzicht al grotendeels lijkt te zijn verwerkt in de aandelenkoersen en obligatierendementen, zal de val van de regering-Bayrou door beleggers waarschijnlijk niet als een drama worden beschouwd. Bovendien beschikt de Europese Centrale Bank over een vangnet – het transmissiebeschermingsinstrument (IPT) – waarmee ze kan ingrijpen als de stijgende Franse rentevoeten haar monetaire beleid of de financiële stabiliteit in de eurozone in gevaar brengen.
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"… en in beleggingsportefeuilles"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Met andere woorden: er is momenteel geen reden om Franse aandelen of obligaties van de hand te doen. Tegen hun huidige waardering ogen ze relatief aantrekkelijk. In dit klimaat blijven de fondsbeheerders van ING alert op kansen op middellange termijn, vooral in het geval van een overdreven correctie van de Franse markt