De Franse politieke en begrotingsproblemen roepen herinneringen op aan de staatsschuldencrisis. Sommige cijfers zijn inderdaad zorgwekkend. De Franse schuldquote is inmiddels vergelijkbaar met die van Griekenland in 2009 en Italië in 2011, terwijl het primaire tekort, vóór rentebetalingen, ongeveer 3% van het bbp bedraagt. Vooral opvallend is dat Frankrijk zijn nationale en Europese begrotingsdoelstellingen al jaren mist. De geloofwaardigheid van Griekenland werd ondermijnd door de vervalsing van statistieken. Die van Frankrijk brokkelt geleidelijk af door beloften die niet worden gevolgd door voldoende begrotingsaanpassingen en hervormingen.
Toch is Frankrijk Griekenland niet. In 2010 kampte de Griekse economie tegelijk met een zeer hoge schuld, een tekort van bijna 15% van het bbp en een aanzienlijk verlies aan concurrentiekracht. Frankrijk heeft vandaag een vrijwel evenwichtige externe positie en een spaarquote van de gezinnen van bijna 18%. Ook de effectieve rente op de totale schuld blijft lager dan de nominale groei. Frankrijk heeft dus een begrotingsprobleem, maar nog geen financieringsprobleem zoals Griekenland tijdens de schuldencrisis.
Bovendien beschikt de eurozone over beschermingsmechanismen die zestien jaar geleden niet bestonden, al zijn die vooral ontworpen voor kleinere economieën. Het risico op een nieuwe eurocrisis lijkt dan ook overdreven. De bezorgdheid over het politieke vermogen van Frankrijk, en ruimer van Europa, om de economieën te hervormen en de overheidsfinanciën opnieuw op een houdbaar traject te brengen, is daarentegen volkomen terecht.
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"Energie: Europees gas blijft het grootste risico"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Ondanks het uitblijven van geopolitieke ontspanning zijn de oliestromen uit de Perzische Golf geleidelijk hersteld tot ongeveer 70 à 75% van het vooroorlogse niveau. De prijzen blijven niettemin hoog, omdat de markten twijfelen aan de duurzaamheid van die aanvoer en bij gebrek aan een akkoord tussen de Verenigde Staten en Iran een aanzienlijke risicopremie blijven inprijzen. Ons basisscenario blijft dat de olieprijzen tegen het einde van het jaar dalen. We handhaven onze gemiddelde prognose voor Brent op 80 dollar per vat in het vierde kwartaal en 71 dollar in 2027. Rond dit scenario blijft de onzekerheid echter groot. De verstoringen in de Golf hebben onder meer de scheepvaart ontregeld en de transportkosten voor olietankers tot recordhoogten opgedreven.
Het grootste risico betreft Europees gas. In tegenstelling tot de oliestromen blijft de uitvoer van vloeibaar aardgas uit de Golf zeer beperkt. Europa en Azië zullen deze winter dus moeten blijven concurreren om de beschikbare ladingen. De Europese voorraden zijn voor iets minder dan 75% gevuld, tegenover een vijfjaarsgemiddelde van 89%. We verwachten nu een gemiddelde TTF-prijs van 73 euro per MWh in de winter van 2026-2027. Vanaf het tweede kwartaal van 2027 zouden de prijzen vervolgens sterk moeten dalen, wanneer het aanbod uit de Golf normaliseert en nieuwe Amerikaanse lng-exportcapaciteit in gebruik wordt genomen.
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"Verenigde Staten: stevige, maar onevenwichtige groei"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"De Amerikaanse economie blijft robuust groeien, maar die prestatie steunt op steeds minder groeimotoren. Hogere inkomens blijven consumeren, ondersteund door de opgebouwde vermogenswinsten. Midden- en lagere inkomens worden daarentegen harder geraakt door de tragere inkomensgroei, de inflatie en de hogere kredietkosten.
Ook de arbeidsmarkt geeft een gemengd beeld. De banengroei blijft geconcentreerd bij de overheid, in vrije tijd en horeca, onderwijs en gezondheidszorg. De verwerkende industrie vertoont tekenen van versnelling, maar vooral in geavanceerde sectoren zoals technologie, luchtvaart en farmacie. De andere grote motor van de activiteit blijft de investering in datacenters en infrastructuur voor artificiële intelligentie. Buiten die sectoren is de investeringsgroei zwak. Tegelijk vergroten de hoge rentes de problemen in de meest kredietgevoelige sectoren. De hypotheekrente bedraagt inmiddels meer dan 7,5% en het aantal vastgoedtransacties is teruggevallen tot een niveau dat vergelijkbaar is met dat tijdens de wereldwijde financiële crisis. Ook de autoverkoop vertraagt.
We verwachten in december nog een renteverhoging van de Fed met 25 basispunten. De inflatie blijft te hoog en de werkloosheid laag, maar de centrale bank kan geleidelijk te werk gaan. Ons scenario voorziet geen verdere verhogingen in 2027. Buiten energie en technologie neemt de inflatiedruk af: de vastgoedmarkt vertraagt, de loondruk vermindert en het tariefregime is minder knellend dan in 2025. Als de energiestromen normaliseren, zouden de inflatiezorgen dan ook snel moeten afnemen. Een extra verhoging begin 2027 blijft echter mogelijk als het conflict aansleept.
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"Eurozone: ondanks de vertraging nog één renteverhoging door de ECB"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"De hoge energiekosten, de stijgende langetermijnrentes en de spanningen op de markten voor overheidsschuld verkrappen de financiële voorwaarden. De oplopende renteverschillen zullen regeringen met een hoge schuld er vermoedelijk ook toe aanzetten in 2027 een begrotingsbeleid te voeren dat minder gunstig is voor de groei.
De consumptie zal naar verwachting aan vaart verliezen. De lonen compenseren de inflatie niet langer volledig, de arbeidsmarkt vertoont enkele tekenen van verzwakking en het consumentenvertrouwen daalt. Ook de woninginvesteringen zullen de hogere financieringskosten voelen. Na een tweede kwartaal dat kunstmatig werd opgedreven door de Ierse cijfers, verwachten we een gemiddelde groei van 1% in 2026 en 1,2% in 2027, uitgaande van een normalisering van de energieprijzen.
De inflatie bedroeg in september 3,8% en zou tegen het einde van het jaar door energie en voeding boven 4% moeten uitkomen. De tweederonde-effecten blijven echter veel beperkter dan in 2022-2023. Bedrijven hebben minder ruimte om hun kosten door te rekenen aan voorzichtiger geworden consumenten. We verwachten daarom dat de inflatie in 2027 gemiddeld terugvalt tot 2,5%.
We blijven ervan uitgaan dat de ECB in december de rente nog één keer verhoogt, waardoor de depositorente op 2,75% komt. Maar de obligatiemarkten doen al een deel van haar werk. De stijging van de Duitse rente sinds de vergadering van september zou op de groei en de inflatie een effect hebben dat vergelijkbaar is met een renteverhoging van 25 basispunten. Voor Frankrijk zou het effect eerder in de buurt van 50 basispunten liggen. Dat kan de ECB minder geneigd maken om haar verkrapping voort te zetten. We verwachten ook dat ze de afbouw van haar obligatieportefeuille vóór het einde van het jaar onderbreekt.
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"China: meer steun, maar nog steeds gericht"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Nu de binnenlandse vraag vertraagt, kiest de Chinese overheid voor een daadkrachtiger beleid. De centrale bank verlaagde de rente op haar eenjaarsleningen met 25 basispunten en breidde de herfinanciering voor technologie, modernisering van uitrusting en kleine ondernemingen uit. Ook werd voor starters op de woningmarkt een nationale rentesubsidie ingevoerd. Deze maatregelen zullen de investeringen en de vastgoedmarkt wellicht gematigd ondersteunen, maar blijven doelgericht. Als de groei tegen het einde van het jaar zwak blijft, kunnen de autoriteiten nieuwe begrotingsmaatregelen nemen en het monetaire beleid ruimer versoepelen.
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"Obligatiemarkten: waarschijnlijk nog één opwaartse beweging"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"De langetermijnrentes op de obligatiemarkten zijn de voorbije dagen tot rust gekomen, maar dat betekent niet dat de spanningen verdwenen zijn. De grote financieringsbehoeften van overheden, de energieprijzen en de inflatie blijven druk uitoefenen op de lange looptijden.
De Amerikaanse tienjaarsrente kan opnieuw oplopen tot 5,25 à 5,5% en tot het eerste kwartaal van 2027 hoog blijven. De andere markten zouden volgen, maar minder uitgesproken. Later in 2027 zou de verwachte daling van de inflatie ruimte moeten bieden voor lagere langetermijnrentes. Bij een groei en inflatie van ongeveer 2% zou een Amerikaanse tienjaarsrente rond 4,75% dan coherent zijn.
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"Wisselkoersen: beperkt herstel voor de euro"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"De dollar profiteert van de kracht van de Amerikaanse economie en herneemt zijn rol als veilige haven. De Fed zal de rente naar verwachting nog verhogen, terwijl de verwachtingen van verdere verkrapping door de ECB brozer worden door de Franse begrotingsspanningen. De hoge olie- en gasprijzen vormen een bijkomende handicap voor de euro. We verwachten daarom dat EUR/USD de komende drie tot zes maanden tussen 1,10 en 1,15 noteert. De risico’s blijven neerwaarts gericht als de situatie in Frankrijk een hogere risicopremie vereist. De daling van de dollar zou pas vanaf het tweede kwartaal van 2027 hervatten, wanneer de lagere inflatie de Fed in staat stelt haar restrictieve koers geleidelijk los te laten.
"}},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Kortom, de wereldeconomie blijft veerkrachtig, maar de omgeving zal waarschijnlijk nog enkele maanden oncomfortabel blijven. De Fed en de ECB zullen de rente in december naar verwachting elk nog één keer verhogen, terwijl de druk op de obligatiemarkten tot begin 2027 kan aanhouden. De verwachte normalisering van de energieprijzen zou daarna een daling van de inflatie en de langetermijnrentes mogelijk maken. Het grootste risico blijft een langduriger energieschok, met meer tweederonde-effecten en een sterkere monetaire verkrapping tot gevolg.
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"Meer info?"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Lees hier de analyse van onze experts over de economie en de financiele markten.
"}},{"cards":[{"cardSize":"small","cardType":"product","componentType":"productCard","image":{"altTextEN":"Private-Banking-Agreement","extension":"png","original":"https://assets.ing.com/m/5b813d3f4201f017/original/Private-Banking-investment-approach.png","publishedAt":"2024-08-12T08:58:54Z","transformBaseUrl":"https://assets.ing.com/transform/d30ff617-3085-4e44-b4e9-81bee19826a8/Private-Banking-investment-approach","type":"image","updatedAt":"2024-08-12T09:02:15Z","width":296},"intro":"Volg het economische en financiële nieuws en de impact ervan op uw geld dankzij de analyse van onze experts.","link":{"url":"/nl/particulieren/nieuws/economie-en-beursnieuws"},"title":"Economie en beursnieuws"}],"componentType":"cards"}]},"hasMacro":false,"id":"4e4debf8-7575-419d-b2b5-7f1b7b320fe2","localeString":"nl-BE","mainHeaderZone":{"backLink":{"textLink":{"text":"Economie en beursnieuws","url":"/nl/particulieren/nieuws/economie-en-beursnieuws"}},"componentType":"editorialHeader","coreHeader":{"body":"Frankrijk stond deze maand centraal in de spanningen op de Europese markten. De begrotingszorgen \r\ndeden de obligatierentes opnieuw oplopen, zetten de euro onder druk en bemoeilijkten de beleidsvooruitzichten voor de ECB. Maar de spanningen reiken verder dan Frankrijk alleen: zowel in de Verenigde Staten als in de eurozone beginnen de hogere langetermijnrentes de financiële voorwaarden merkbaar te verkrappen. De economieën blijven veerkrachtig, maar de risico’s nemen toe.","subtitle":"In deze jongste editie van onze maandelijkse prognose-update kijken we naar de economische gevolgen van de laatste ontwikkelingen.","title":"Monthly Economic Update: Dezelfde zorgen, andere crisis"},"date":"2026-10-21","readingTime":4},"publishDate":"2026-10-21T12:25:22.365+02:00"}}