De wereldwijde banksector is getroffen door grote bezorgdheid over de gevolgen van de agressieve verkrapping van het monetaire beleid voor de sector. In de VS hebben kleine regionale banken te maken gehad met een aanzienlijke uitstroom van deposito's die, in combinatie met ongerealiseerde verliezen op hun effectenportefeuilles, ertoe hebben geleid dat banken hun liquiditeit in een zeer snel tempo hebben uitgeput. Tot dusver hebben deze gebeurtenissen geleid tot het faillissement van drie regionale banken. Bij Silicon Valley Bank en Signature Bank werden alle (ook onverzekerde) depositohouders volledig beschermd, maar aandeelhouders en sommige obligatiehouders niet.
In Europa werd Credit Suisse gedwongen te fuseren met concurrent UBS. Wij menen dat de problemen van Credit Suisse meer specifiek zijn voor de onderneming en dat zij lang vóór de gebeurtenissen in de VS zijn begonnen. Haar situatie verslechterde aanzienlijk in het vierde kwartaal van vorig jaar, toen zij te lijden had onder een grote uitstroom van middelen en deposito's van klanten, die versnelde nadat het algemene marktsentiment verzwakte. Als gevolg daarvan zijn de aandelenkoersen van de meeste Europese banken getroffen door de toegenomen voorzichtigheid van beleggers en zijn de risicopremies op bankschulden gestegen, waardoor het voor banken mogelijk duurder wordt om hun activiteiten te financieren.
"},"title":"Wat is er met de banksector gebeurd?"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Wij denken van niet. Tot dusver bleven de problemen toegespitst op de regionale banken in de VS en een specifieke zwakkere entiteit in Europa (CS). Het Europese probleem is min of meer opgelost dankzij snelle interventies van de Zwitserse regering en centrale bank. In de VS zijn de problemen geconcentreerd bij niet-systeemrelevante banken, terwijl de grote banken wellicht hebben geprofiteerd van nieuwe deposito's en activiteiten die werden aangetrokken door hun systeemstatus. De kans op een grote systeemcrisis is daarom zeer beperkt. Tot dusver heeft geen enkele onder druk staande instelling een Lehman Brothers-achtige rol gespeeld in de mondiale banksector. Hoewel niet kan worden uitgesloten dat andere instellingen dezelfde symptomen zullen vertonen, lijkt een cascade-effect zoals tijdens de crisis van 2007-2009 onwaarschijnlijk.
Hoewel het probleem in de VS tot dusver onder controle lijkt te zijn, moet het volledige effect van de recente gebeurtenissen nog worden gevoeld. De banken waren hun kredietvoorwaarden al aanzienlijk aan het verkrappen en het risico bestaat nu dat de kredietvoorwaarden verder zullen worden aangescherpt, met alle gevolgen van dien voor de economie als geheel. In Europa zijn de grote Europese banken sinds de financiële crisis en de eurocrisis veel strenger gereguleerd dan voorheen. Het gemeenschappelijk toezichtmechanisme (SSM) heeft, in samenwerking met de nationale financiële toezichthouders, de transparantie, de stresstests en het toezicht duidelijk verbeterd. Meer in het algemeen wordt het Europese banksysteem ondersteund door sterke kapitaal- en verliesabsorberende buffers. Deze geven de banken de ruimte om het effect van een afnemende kredietkwaliteit op te vangen. Banken moeten ook voldoen aan strenge eisen inzake liquiditeit (LCR) en langetermijnfinanciering (NSFR). Door deze factoren is het systeem over het algemeen goed beschermd tegen negatieve schokken. Bovendien zou de ECB in geval van verdere verstoringen van de bancaire financieringsmarkten kunnen besluiten banken toegang tot extra liquiditeit te verschaffen, mogelijk door de LTRO's opnieuw te lanceren en/of door de onderpandeisen verder te verlagen.
"},"title":"Is dit Lehman 2.0?"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"Door deze factoren is het systeem over het algemeen goed beschermd tegen negatieve schokken.
Vóór de gebeurtenissen van de afgelopen twee weken waren de kredietvoorwaarden al strenger geworden door de vrees voor een recessie en de stijgende rente. Door de verruiming van de risicopremies voor banken zullen hun financieringskosten waarschijnlijk stijgen, wat uiteindelijk kan leiden tot nog krappere kredietvoorwaarden. Wij waren al vrij voorzichtig over de economische vooruitzichten, omdat wij van mening waren dat een snelle verkrapping van het monetaire beleid een negatief effect zou hebben op de economische groei. Recente ontwikkelingen hebben onze prognose van een recessie in de VS en een gematigde groei in de eurozone versterkt. In de eurozone is de kans op een technische recessie verder toegenomen door de aanscherping van de kredietvoorwaarden. De risicovrije rente is weliswaar gedaald, maar de rente op bankleningen zal waarschijnlijk verder stijgen, hetgeen de investeringen kan belemmeren. Bovendien zou enige financiële stress de inflatie sneller dan verwacht kunnen doen dalen, maar te veel financiële stress zou de eurozone in een recessie doen belanden. Tot dusver zijn de risico's van een terugkeer van de eurocrisis beperkt gebleven. Bij meer aanhoudende financiële spanningen zou de kans op een nieuwe eurocrisis echter duidelijk toenemen. In de VS vergroten de stijgende financieringskosten en de verminderde toegang tot krediet de kans op een harde landing van de Amerikaanse economie. Daardoor zal de inflatie sneller dalen dan anders het geval zou zijn.
"},"title":"Zal de economische groei worden beïnvloed?"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":"De centrale banken hebben bijna unaniem de mantra aangenomen dat financiële stabiliteit en monetair beleid onafhankelijk kunnen worden behandeld en dat zij verschillende instrumenten hebben voor verschillende problemen. Het is waar dat de Federal Reserve en de Europese Centrale Bank behendiger zijn geworden in het creëren en implementeren van instrumenten om specifieke sectoren van het financiële stelsel te helpen, zoals blijkt uit het voorbeeld van maart 2020, waar zij de moeilijkheden van de geldmarktfondsen hebben verlicht, of het VK, eind vorig jaar, met de tijdelijke aankoop van staatsobligaties om de pensioenfondsen te stabiliseren. Centrale banken, met name de Fed, hebben al snel gereageerd met nieuwe programma's om de huidige marktproblemen aan te pakken. Maar het verschil tussen de huidige en eerdere perioden van marktstress is dat de hoofdoorzaak momenteel het hoge renteklimaat zelf is. Het is daarom moeilijk om financiële stabiliteitskwesties te scheiden van toekomstige monetaire beleidsbeslissingen.
Zoals Fed-voorzitter Powell zei na het Fed-rentebesluit van deze week, zouden strengere kredietvoorwaarden en minder kredietverlening door banken een vergelijkbaar effect hebben als renteverhogingen. Dit betekent in wezen dat centrale banken eerder zouden kunnen stoppen met het verhogen van de rente. Voor de Fed verwachten wij een laatste verhoging met 25 basispunten in mei, waardoor de Fed-fundsrente tussen 5 en 5,25% blijft. Wij verwachten dat de Fed de rente in het vierde kwartaal met ongeveer 75 basispunten zal verlagen, waardoor de rente weer tussen 4,25 en 4,5% komt te liggen. Vervolgens verwachten wij dat de rente in 2024 richting 3% zal gaan. Voor de ECB betekenen de jongste financiële spanningen ook het begin van de laatste fase van renteverhogingen. De situatie moet al erg verslechteren om de ECB in mei van een renteverhoging te weerhouden. Maar dit keer lijkt een verhoging met 25 basispunten de meest plausibele optie. Na een laatste verhoging met 25 basispunten in juni zal de Europese Centrale Bank waarschijnlijk een meer afwachtende houding aannemen. Aangezien de kerninflatie hardnekkig hoog blijft, denken wij wel niet dat de ECB de rente vóór de tweede helft van 2024 zal verlagen.
"},"title":"Wat zullen de centrale banken doen?"},{"componentType":"highlight","richBody":{"value":"Het risico van besmetting van andere banken lijkt ons eerder beperkt. De Europese banken zijn goed gekapitaliseerd en beschikken over aanzienlijke liquiditeitsbuffers. Bovendien lijkt de gepaste reactie van de monetaire autoriteiten voorlopig vruchten af te werpen. In dit stadium van de cyclus van renteverhogingen zal de marktvolatiliteit de risicoaversie van beleggers niettemin aanwakkeren. Daarom handhaven wij onze neutrale blootstelling aan obligaties en aandelen, met een voorkeur voor aandelen van "kwaliteitsbedrijven", d.w.z. bedrijven met een gezonde balans, een lage schuld en een sterke winstgevendheid.
"},"title":"Wat zijn de gevolgen voor beleggers?"},{"componentType":"sectionTitle","title":"En nu?"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":">Ontdek hier de financiële en economische analyses van onze experten en krijg een beter beeld van de huidige economische situatie.
"}}]},"hasMacro":false,"id":"ca5dde93-e1d2-42ff-93b6-0a9eb1443f54","localeString":"nl-BE","mainHeaderZone":{"authorInfo":{"authorName":"Charlotte de Montpellier","image":{"extension":"jpg","original":"https://assets.ing.com/m/6e8b64cbec65c8ef/original/Charlotte-De-Montpellier.jpg","transformBaseUrl":"https://assets.ing.com/transform/8289bb9f-ff52-4e37-9a17-2574b0d7c3f9/Charlotte-De-Montpellier","type":"image","width":1920},"intro":"Lid van de economische onderzoeksafdeling van ING.","jobTitle":"Senior econoom - ING België"},"backLink":{"textLink":{"text":"Economie et beursnieuws","url":"/nl/particulieren/nieuws/economie-en-beursnieuws"}},"componentType":"editorialHeader","coreHeader":{"body":"Wij geloven niet dat dit het geval is. Er blijven echter aanzienlijke spanningen bestaan. Wat is er nu echt aan de hand op de financiële markten? Wat zijn de gevolgen? Hier volgen enkele antwoorden.","subtitle":"Door de onrust in de mondiale banksector en de gevolgen van de agressieve monetaire verstrakking vragen sommigen zich af of we aan de vooravond staan van een nieuwe financiële crisis.","title":"Update financiële markten - Wat is de impact van de marktturbulentie?"},"date":"2023-03-28","readingTime":4},"publishDate":"2023-10-23T15:41:13.760+02:00"}}