Wat houdt de taks op effectenrekeningen in?
Deze jaarlijkse taks op effectenrekeningen (0,15%, 0,30 % zodra de wet in werking treedt) is van toepassing wanneer de gemiddelde waarde van de belastbare financiële instrumenten op een effectenrekening tijdens de referentieperiode meer dan 1 miljoen euro bedraagt.
Anti-misbruikmaatregelen: context en betrokken verrichtingen
Een rapport van het Rekenhof heeft aangetoond dat de taks op effectenrekeningen kan worden omzeild via ontwijkingsstrategieën. De Arizona-coalitie heeft aan de wetgever voorgesteld om een nieuwe specifieke antimisbruikmaatregel in te voeren om dit tegen te gaan.
Twee transacties worden specifiek beoogd: de “omzetting” en de “overdracht” van effecten.
Deze transacties moeten door de financiële instelling worden aangegeven bij de Belgische belastingdienst.
Ze worden door de wet verondersteld te zijn uitgevoerd met als enig doel de taks op effectenrekeningen te ontwijken, maar degene die een dergelijke transactie heeft uitgevoerd, kan bij de Belgische belastingdienst het tegendeel bewijzen.
"}},{"componentType":"sectionTitle","title":"Veelgestelde vragen"},{"componentType":"paragraph","richBody":{"value":""}},{"componentType":"accordion","accordionList":[{"title":"Wie valt onder de taks op effectenrekeningen?","richBody":{"value":"De jaarlijkse taks op effectenrekeningen is van toepassing op:
De taks is van toepassing wanneer de gemiddelde waarde van de belastbare financiële instrumenten op een effectenrekening tijdens de referentieperiode, meer dan 1 miljoen euro bedraagt.
De gemiddelde waarde is gelijk aan de som van de waarden van de belastbare financiële instrumenten vastgesteld op de verschillende referentiepunten van de referentieperiode van een effectenrekening, gedeeld door het aantal referentiepunten.
Een gewone referentieperiode begint op 1 oktober van jaar X en eindigt op 30 september van jaar X+1.
De 4 referentiepunten van een gewone referentieperiode zijn 31 december, 31 maart, 30 juni en 30 september.
Het aantal titularissen op de effectenrekening heeft geen invloed op de berekening. Met andere woorden: de gemiddelde waarde wordt niet gedeeld door het aantal titularissen.
"}},{"title":"Welke verrichtingen worden specifiek beoogd door de antimisbruikmaatregel?","richBody":{"value":"1. De "omzetting"
Deze verrichting bestaat erin om effecten (aandelen, obligaties, enz.) die op een effectenrekening bij een bank worden aangehouden, om te zetten in gedematerialiseerde effecten op naam (= effecten die rechtstreeks op naam van de eigenaar worden geregistreerd in het effectenregister van de emittent – bijvoorbeeld een Belgische vennootschap).
Indien de totale waarde van de effecten op de betrokken effectenrekening net vóór de omzetting meer dan 1.000.000 euro bedraagt, kan deze omzetting worden gebruikt als een fiscale ontwijkingsstrategie. Immers, effecten op naam worden niet langer op de effectenrekening geboekt en worden dus niet meer worden meegerekend bij de berekening van de belastbare basis.
Deze omzetting kan worden gebruikt als een strategie om belastingen te vermijden, aangezien geregistreerde aandelen niet langer in de effectenrekening worden opgenomen en dus niet meer worden meegerekend bij de berekening van de belastbare basis.
2. De "overdracht"
Dit betreft de overdracht naar één of meerdere effectenrekeningen van een deel van de belastbare financiële instrumenten die zijn ingeschreven op een effectenrekening, indien de totale waarde van de effecten op de oorspronkelijke rekening net vóór de overdracht meer dan 1.000.000 euro bedraagt, en op voorwaarde dat:
de titularis van de betrokken rekeningen dezelfde persoon is; of
de titularis van de rekening vanwaar de overdracht plaatsvindt mede-titularis is van de rekening waarnaar de overdracht gebeurt
Bij elke “omzetting” of “overdracht” als zodanig gedefinieerd, is er een wettelijk vermoeden van fiscaal misbruik. Met andere woorden: de wet gaat ervan uit dat een dergelijke verrichting uitsluitend wordt uitgevoerd met het oog op het vermijden van de taks op effectenrekeningen.
De belastingplichtige (= de titularis van de effectenrekening die de verrichting uitvoert) kan deze wettelijke vermoedens echter weerleggen door het tegendeel te bewijzen aan de Belgische fiscus. Met andere woorden: de belastingplichtige kan aantonen dat de overdracht of omzetting hoofdzakelijk om een andere reden gebeurt dan het ontwijken van de taks op effectenrekeningen.
Volgende elementen kunnen in aanmerking worden genomen om het vermoeden van misbruik te weerleggen:
gebeurtenissen die de effectenrekening beïnvloeden en voortvloeien uit technische, operationele of organisatorische redenen eigen aan de bank, en die de titularis worden opgelegd;
een schenking (bijvoorbeeld van ouders aan kinderen);
een echtscheiding;
een overlijden.
Volgende elementen kunnen niet worden ingeroepen om het vermoeden van misbruik te weerleggen:
de beleggingshorizon: een effectenrekening splitsen om deels op korte termijn en deels op lange termijn te beleggen;
effecten op rekening omzetten naar effecten op naam met als doel bankkosten te besparen.
Het is niet omdat bepaalde verrichtingen door de bank aan de Belgische fiscus worden gemeld, dat ze noodzakelijk problematisch zijn of worden beschouwd als misbruik. Zoals hierboven beschreven, bestaan er tal van geldige motieven die een “omzetting” of een “overdracht” rechtvaardigen, waardoor er geen sprake is van fiscaal misbruik. In veel gevallen volstaat het om deze rechtvaardiging aan de fiscus over te maken.
"}},{"title":"Wat gebeurt er als het motief niet wordt aanvaard als tegenbewijs?","richBody":{"value":"Als de fiscus de rechtvaardiging van de titularis verwerpt en besluit dat er sprake is van fiscaal misbruik, dan negeert ze de verrichting (omzetting of overdracht) en herberekent ze de taks alsof de verrichting niet heeft plaatsgevonden. Dit kan leiden tot een verhoging van de belastbare basis en dus tot een bijkomende belasting. Die moet rechtstreeks door de belastingplichtige aan de fiscus worden betaald, zonder tussenkomst van de bank.
"}},{"title":"Wat zijn de sleutelmomenten bij de inwerkingtreding van het nieuwe fiscale regime?","richBody":{"value":"De bank communiceert bepaalde gegevens aan de fiscale administratie via het Centraal Aanspreekpunt (CAP) van de Nationale Bank van België (NBB).
Wat is nieuw?
Toevoeging van informatie aan het CAP:
Ruimere toepassing van de CAP-gegevens:
Het Centraal Aanspreekpunt voor rekeningen en financiële contracten (CAP) is een unieke, gestructureerde databank die informatie bevat over bestaande rekeningen en financiële contracten in België. Ook buitenlandse rekeningen van Belgische particulieren worden geregistreerd in het CAP.
Je vindt meer informatie op https://www.nbb.be/nl/kredietcentrales/centraal-aanspreekpunt-van-rekeningen-en-financiele-contracten-cap
"}}]}]}}}